موضوعنامشناسهشرحقوم (ملت)مکانشمارش
اشخاص ابراهیمخلیل الله، دومین پیامبر اولوالعزم و از اجداد حضرت موسی و عیسی و محمد(ص)در 63 آیه از 25 سوره قرآن 69 بار نام ابراهیم ذکر شده و چهاردهمین سوره قرآن به نام اوست که 52 آیه دارد. کلمه ابراهیم لفظ عجمی است که مرکب از «اب» به معنای پدر و «راحیم» به معنای «رحیم» است. القاب او خلیل الله (برگرفته از آیه 125 سوره نساء) ابوالانبیاء و ابوالفتیان می باشد. این پیامبر بزرگ در شهر «اور» از شهرهای بابل به دنیا آمد و در همان جا بزرگ شد و با بت پرستان به مبارزه پرداخت و سپس به شام هجرت فرمود. اسحاق و اسماعیل از پیامبران الهی از فرزندان حضرت ابراهیم بوده اند. درباره مدت عمر این پیامبر الهی از 175 تا 200 سال ذکر شده و دفن وی به وسیله فرزندانش در «حبرون» همان الخلیل امروزی انجام گرفته است.اور از شهرهای بابل1
اشخاص اسباطپیامبرانی از آل یعقوب (علیه السلام)اسباط جمع سبط و برگرفته از ریشه (س-ب-ط) به معنی امتداد و انتشار و در مورد نوادگان و افراد یک نسل به کار می رود. (العین، ص359) 81
اشخاصاسحاق از پیامبرن الهی، فرزند حضرت ابراهیم و نیای بنی اسرائیلنام این پیامبر الهی 17 بار در قرآن کریم آمده است. مشهور لغویان اسحاق را واژه ای عبری می دانند که از «یصحاق» به معنای «می خندد» گرفته شده است اگرچه برخی آنرا عربی و مشتق از (س-ح-ق) دانستند. ( لسان العرب، ج6، ص 195)1
اشخاصاسماعیل فرزند بزرگ حضرت ابراهیم جد اعلی پیامبر خاتم(ص) از پیامبران الهی ملقب به ذبیح اللهاسماعیل واژه غیر عربی و معرب «اشماعیل» به معنی « خدایا دعایم را بشنو» واژه اسماعیل 12 بار در قرآن آمده است و به نظر بیشتر مفسران « اسماعیل صادق الوعد» در آیات 55-54 سوره مریم همان اسماعیل پسر حضرت ابراهیم است. همچنین آیات 107-101 سوره صافات که به داستان ذبح فرزند ابراهیم پرداخته نیز درباره حضرت اسماعیل است. پس از تولد حضرت اسماعیل از مادرش هاجر به فرمان خدا با راهنمایی جبرئیل در مکه که محل « غیر ذی زرع» ساکن شدند. (ابراهیم/37) 8مکه1
اشخاصایوبپیامبری بزرگ و الگوی صبر و استقامتایوب نامی است عبری که ایبوب و یوباب نیز خوانده شده است. بر اساس قول مشهور نسب شناسان حضرت ابراهیم را جد ششم ایوب دانستند در صورتی که ضمیر «ذریته» در آیه 84 سوره انعام به ابراهیم بازگردانده شود این نظر به واقع نزدیک است. نام ایوب 4 بار در قرآن آمده است . در سوره نساء /163 و انعام/90-84 نام وی در ردیف پیامبران دیگر ذکر و به مقام نبوت و بعضی صفات برجسته او تصریح شده است. در سوره انبیاء/ 84-83 اجابت دعای او در برطرف شدن سختی ها و مصیبتهایش و در سوره ص/44-41 با تفصیل بیشتری مشکلات آن حضرت، پایان یافتن آن و روی آوردن نعمتهای الهی به وی بیان شده است.81
اماکنجهنممحبس آکنده از آتش و انواع عذابها در جهان آخرتکلمه جهنم 77بار در قرآن به کار رفته است. به اسماء و اوصاف دیگر نیز در قرآن آمده است: بئس القرار، بئس المثوی، بئس المهاد، بئس المصیر، جحیم، سعیر، سقر، سموم، سوء الدار، مرصاد، النار الکبری، هاویه، لظی. مکررترین این القاب نار است که 119 بار و پس از آن جحیم26بار در قرآن تکرار شده است.1
اشخاصداود (ع)از انبیاء بنی اسرائیلنام حضرت داود (ع) شانزده بار در قرآن مجید آمده است. (بقره/251؛ نساء/163؛ مائده/78؛ انعام/84؛ اسراء/55؛ انبیاء/78و79؛ نمل/15و16؛ سبأ/10و13؛ ص/17و22و24و26و30) داود به عبری داوید تلفظ می شود که به معنی محبوب است. 8بیت اللحم1
اشخاصسلیماناز انبياء معروف بنى اسرائيلاز انبياء معروف بنى اسرائيل، نام مبارك سلیمان هفده بار در قرآن ذكر شده و پسر داود نبى است.81
اشخاصطاغوتخدایان دوغین و مردم متجاوزاين كلمه هشت بار در قرآن كريم آمده و مراد از آن خدايان دروغين و مردمان متجاوز و طاغى است. (بقره/ 257و 259؛ نساء/54و63 و 78؛ مائده/65؛ نحل/38؛ زمر/19) آن در اصل مصدر است و قبل از اعلال طَغيوت بود. سپس ياء به جاى غين آمد و به واسطه تحرك و انفتاح ما قبل، مبدل به الف شد. دليل مصدريّت آن صحت اطلاقش به مفرد و جمع است. گرچه اصل آن مصدر است ولى بجاى فاعل يعنى طاغى بكار مي رود. (قاموس قرآن، ج‏4، ص225)1
اشخاصمریمدختر عمران، مادر عيسى عليه السّلاممریم زني است كه قرآن به پاكى او شهادت داده است و نامش سى و چهار بار در سوره‏هاى بقره و آل عمران و نساء و مائده و مريم و مؤمنون و زخرف و تحريم ذکر شده است.اراضی مقدسه1
اشخاصموسیاز پیامبران اولوالعزم مبعوث شده بر قوم بنی اسرائیل نام مبارك موسی 136 بار در كلام اللّه مجيد بكار رفته است. كلمه موسى به زبان قبطى از دو كلمه تركيب شده است: يكى كلمه (مو) كه به معناى آب است و ديگرى كلمه (سى یا شى) كه به معناى درخت مي باشد. سبب اينكه حضرت موسى به اين نام ناميده شد، اين بود که آن تابوتى كه حضرت موسى در آن يافت شد نزديك آب و درخت بود. آن تابوت را كنيزان آسيه زن فرعون كه براى غسل كردن بيرون رفته بودند يافتند. لفظ موسى در عربى به معنى تيغ دلاكى است. (حجة التفاسير و بلاغ الإكسير، جلداول‏مقدمه، ص249)8مدین و مصر1
اشخاصنوح اولين پيامبر اولوا العزم، پدر دوم نسل حاضر بشرحضرت نوح (ع) كه نام مباركش چهل و سه بار در قرآن مجيد ياد شده اولين پيامبر اولوا العزم و از بزرگان انبياء (ع) است و كتاب او اولين كتاب آسمانى است كه مشتمل بر شرايع الهى است و شريعت او نيز اولين شريعت خدايى مى‏باشد. نوح علمى اعجمى و منصرف و به معنی «راحت» است. در لغت عرب مصدر و صدا را به گريه بلند كردن است.عراق1
اشخاصهاروناز انبياء بنى اسرائيل و برادر موسى عليه السّلامنام مبارك هارون نوزده بار در كلام اللّه مجيد ياد شده، با توجه به اینکه هارون مذکور در آیه «يا أُخْتَ هارُونَ ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْء» (مريم/28) هارون برادر موسى نيست. اين آيه خطاب قوم است به مريم، آنگاه كه عيسى را پيش مردم آورد. به قولى هارون مرد صالحى بود كه صالحان را به او نسبت مي دادند و به قولى هارون برادر پدرى مريم بود. (قاموس قرآن، ج‏7، ص154)8مصر1
اشخاصيونس(ع)پیامبری که به شکم ماهی افتادنام مبارك یونس (ع) چهار بار در قرآن مجيد ذكر شده است و نيز از او با لفظ ذا النون (انبیاء/87) و صاحب الحوت (قلم/48) ياد شده است. (انعام/86؛ صافات/148-139؛ یونس/98؛ نساء/163)دریای سرخ، مدیترانه یونس(ع) در آن به شکم ماهی افتاد1
اقواماصحاب السَّبتگروهی از عذاب شدگان یهود براثر سرپیچی از فرمان خداوند درباره حرمت کار روز شنبهاین واژه به صورت صریح تنها یک بار در آیه 47 سوره نساء به کار رفته است؛ ولی در آیات (بقره/ 66-65؛ نساء/154؛ مائده/ 78؛ اعراف/ 163؛ نحل/ 124) داستان این قوم و سرانجام آنان بیان گردیده است. واژه سبت در زبان عبری به صورت شبات و به معنی استراحت کردن، پایان کار، مرگ و یکی از روز های هفته آمده است. (لسان العرب، ج6، ص141)در شهری ساحلی به نام «اَیله» میان مصر و مدین1
سایربعلبت قوم الیاس در بعلبک لبنانواژه بعل سه بار در قرآن آمده است. در آیه 128 سوره نساء و 72 سوره هود معنای شوهر و در آیه 125 سوره صافات، معنای بت دارد. برخی بعل را واژه ای عربی به معنای رب، مالک، بت گفته اند. مفسران بعل را به سه وجه تفسیر کرده اند: بعل نام زنی است که پرستیده می شده است. به اعتقاد بیشتر مفسران بنی اسرائیل پس از حزقیل نبی به پرستش بعل روی آوردند، هنگامی که بعل پرستی به اوج خود رسید خداوند الیاس را برای هدایت و نجات مردم بعلبک مبعوث کرد که نام این شهر برگرفته از همان بت است. برخی بعل را رب النوعی مذکر متعلق به قوم کنعان و بزرگترین بت انان دانسته که نزد ایشان رمز خورشید بوده است. 8بعلبک1
اقوامثموداز قبایل کهن عربدر قرآن کریم 26بار از آن یاد شده است و پیامبر قوم ثمود حضرت صالح (ع) بوده و گفته شده محل سکونت شان در منطقه بین حجاز و تبوک که مرکز آنان حجر و دومه الجندل و یا بین حجاز و شام تا وادی القری و یا اینکه در یمن در بین منطقه احقاف بوده است.بین حجاز و تبوک1
سایرحنیفدین توحیدی منسوب به حضرت ابراهیملفظ حنیف ده بار در قرآن به صورت مفرد (بقره/135؛ آل عمران/67و95؛ نساء/125؛ انعام/79و161؛ یونس/105؛ نحل/120و123؛ روم/30) و 2 بار به صورت جمع (حج/31؛ بینه/5) آمده است.1
سایرزبورکتاب آسمانی داود(ع)کلمه زبور سه بار در قرآن مجید ذکر شده است. (نساء/163؛ اسراء/55؛ انبیاء/105) زبر به معنای کتاب و کتابت است. زبور به معنای کتاب (نوشته شده ) و جمع آن زبر است که در قرآن بارها به همراه البینات ذکر شده است. در قرآن فقط به صورت مفرد به کتاب آسمانی داود (ع) اشاره دارد و در حالت جمع معانی مختلفی از قبیل (نامه اعمال، پند و موعظه و کتب آسمانی پیشین، فرقه، دسته و حزب) آمده است.1
سایرقرآننام آخرین کتاب آسمانی معروفترين نام مجموعه وحى محمدى همان قرآن است و اين نام بيشتر از همه نامهاى ديگر، در خود قرآن آمده است. اين كلمه شصت و هشت بار در قرآن تكرار شده و در همه جا به معناى همين كتاب آسمانى است، جز در دو مورد كه به صورت «قرآن الفجر» ذكر شده و منظور از آن نماز صبح مى‏باشد. (اسراء/78) كلمه قرآن بيشتر به صورت تنها ذكر شده و گاهى هم با صفتهايى چون حكيم، مبين، مجيد، كريم، عظيم، ذى الذكر، عربى و در مواردى به صورت «هذا القرآن» آمده است. 1
اعضاي بدنبطنشكم16
اعداداربعهچهار15
اعدادثلثيك سوم3
اعدادثلثادو سوم2
اعدادربعيك چهارم2
اعدادثُمنيك هشتم1
شغلهاتجارهتجارت9
حیواناتذّرمورچه های ریز،اجزای بسیار ریز غبار که در شعاع افتاب دیده می شوند.مفرد آن ذّره استهرکس به اندازه سنگینی مورچه ای ریز خیر یا شر انجام دهد،آن را خواهد دید.1
زمانسبتروز شنبه7
اعضاي بدنجلدپوست9
زمانشهرماه21
اعضاي بدنأُذُنگوش16
حوادث طبيعيصاعقهوقتي أبر، الكتريسيته خود را به زمين مي‌دهد.8
حیواناتعِجلگوسالهگوساله بریانی که حضرت ابراهیم برای فرشتگان مهمانش آورد.1